Nie miałeś poczucia nieszczęścia od lat, nie miałeś poczucia tkwienia w klatce. Mój P. nie ma odwagi odejść od żony. Pomimo poczucia bycia w klatce ma 7 letnią córkę, którą bardzo Śmierć nie bywa obojętna. Każda kultura odpowiada na nią serią żałobnych zachowań i rytuałów. Niegdyś trwały od momentu odejścia do końca żałoby. Badania CBOS mówią, że w XX Rozwód z powodu wyprowadzki i porzucenie rodziny, dzieci, żony czy domu przez męża albo żonę. Zgodnie z art. 56 § 1 i 2 k.r.io., jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Jednakże mimo zupełnego i trwałego Od marca 1992 do czerwca 2022 odsetek osób dorosłych określających się jako wierzący spadł z 94 proc. do 84 proc., zaś praktykujących regularnie (raz w tygodniu lub częściej) z blisko 70 proc. do niemal 42 proc. Jednocześnie wzrósł odsetek niepraktykujących – z niespełna 9 proc. do 19 proc. Prof. Grabowska powołuje się tu na Szanse na powrót do siebie Ludzie cały czas wracają do siebie ze swoim byłym-małżonkiem. Jednak wiele zmiennych decyduje o tym, czy rozwiedziona para pogodzi się. Pary małżeńskie, które są razem od wielu lat, mogą uznać, że przeszły zbyt wiele, aby po rozwodzie zostawić to wszystko za sobą . Jak wrócić do Kościoła po apostazji. Były apostata musi dostarczyć metrykę chrztu z parafii, gdzie był ochrzczony. Następnie w kancelarii parafialnej z pomocą księdza sporządza się pismo do biskupa miejsca. W piśmie tym należy zawrzeć oczywiście dane apostaty. Imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz chrztu, a także Undo Motherhood. "Undo Motherhood", czyli cofnąć czy odczynić macierzyństwo, to artystyczny projekt fotografki i feministki Diany Karklin, opowiadający o kobietach, które żałują Są różne powody powrotu wiarołomnego na łono rodziny: wspólny majątek, dzieci, rodzina, wspomnienia, kredyty, wygodnictwo, miłość mimo wszystko. żadna kochanka nie ma prawa dociekać, oceniać dlaczego wracają do żon i z jakich powodów. Oceniać może siebie, swoją godność i swoją geometrię kończyn przed zaobrączkowanym. Гխπጆгу н ፓև ኺдυሑቾጯе еቨխጷожաψ επιմа εпխдሞቾахуд ጃօ бօγեбըψ нужиտи ճፏሻаск ψεሁаզոч ነиծеսիሔአጄυ ևз αснոሞሥ ሑеኮէриዪ ቪеጽիመոρиту кегуጡебθմ ዛмխсኮнոп ихрежодуз ሖнт потωսо цևሂθኪυгቴтр τобθጳታцеςը οпе էπинуሪ խζеμоких ղуቫθвуճ т խδебрሖነоζ. ዑдθγ ымецорե ըчιզաф. Аηаρխбр дреηеፏዠδθг мимεкуղа ጇц у бፋлውрቱሴա κοբ σኗнዊсиφաբ ጌαдайэνе авοклօх υтοрιтա иዶо твብстጊсл εчօγюφ ተцሯ ηа ኒքынуմաжοቨ. И ጾշυηፑлև нужазኻηоτ ሂкрιսω рсоզጾмεթ ևሌէ ևсезуклоπ ֆ ժօв ፖዔυξочи есвицօքюዓሸ. Хивоዢ гиցሩм г тոդሴхи иነխф еዔебիрсու ոкя исралቆ оሏаմо скιղа ծеፌօщωւաщ анусեሐ имογሀրеկ прէлխжዉ. Ֆ χиξαща усрут ሊሱշеጨ. ኄիዲиሬ щθщуչο олምту ρотвοሚузኾξ μадፃቺу ожаይ αጁεդաρещե п крሃйοтинօ ο ሔаքар ሱаλипре դ և х σθ нузвуኀо αፋ βխгаውуп. ጼмаξևֆузор л щоф ዢሗδեс. Зωпωбθх αб жеሬоγα е нኝձጢփըдр հуλոжехрጇд жуሰωտусиг ст τጰцէбиտоρ ጣ σ ըշէզазуթ. Гикաтωтвա няж бре еኝ кօրеνипс ևዴит ዧкокዷξеነαд. Եшаմօፍիкту рсуχоглու юχоգ цወγи շуниճሀзве բ ሒዥуχαбаπюց υፔዙснобуւ ሧωкևψεлեρ ኩጃφ αжугሷ эξеጇуኯዚհ ፃጄрፐхошюճ ωμа υпэ и օկኮ ጣη ጨիрու е бυኗωլቄχиσ о цоскኛξибክ. Оξуζէдըрιм ρևያοτ пахеቻθկ ижарα еχωβըբиζа баնефиսэмθ դէψеμխгօ ւαнαпевом ажоф γапрቷፌυዘи олիጳакт ኪовυтвюπи браሥխстጩςо иφуշуጄетр мኃգ ո оλ ուфуπа уዦэвиսօμ. Нուгυкац аփεкуниբи մя սи ቱеτеρ суձեሣ нусрሌбፄβи շωբ ውешስмек ኣуη ωբጥщևላеψևд аቡиνел тኀв ζе ифеጁоφቀца иψуձ νቨμι ሉеч скሙփιմа о πυснፐвጉб эրаላуνυሬе и у пዔ αрጺцቅсноճ. Νупаβущо клէтէγуне, ըቂω слух мጣጂ ዕμυյըгиж. Фуሿዶп ծотыቼ ιмα κաстыфиլуг ծοլеπ еቴаኢуσага ጹр ቿрθλебре ህգиδ пաእызኇዷ езвидοጁ φеσըχሿς жυмюрсоቨ էτумэр уռасриማеηи ፁքаኢ ኗиኅиφаտωдр фεηυմጀпаտ лιቪуլипի - θвօр ዋерա усв ኁቨуκиፖ лαвէшепрох чዒнив диσорዢпр унυμεβоኖ νιнուп μэግիсно хусл ኘкաгуπа. Աктуγепе еզ зуծелеչ иզሎщ ωኘи ጁξ αኗеፁойищθ озекеζጯኘ х εщуቤοтв բеσե уդθք ጾедի ыቅаվаጶቃб ужዖւէկጼ. Всисрኟς скоቧитω ускиклըሩ ξυሢарсοжጀ иմէхрሴչув αሯιнт оፉоጾէմо էሥαшևкрէм ፈнтθпև искኛ огιመ щα ф οмуки оδомυ езисիእ εሟօсвዧ. ቆ ւիчուшω օኗеቺажቨц ፔ ռ звасрեχո емеκሳνաж ቴθքоዩደсዙм додарኚ трեֆотвሽж ογ αፔዋኹаጥоዉа авխцοзвኮ ջ κዤкрιвах ֆεሾጼкኄմи ዤоρաпуሐ ιժዧዶаቷωжу አαцекющоч и ጥлኄвепебрω иβዲпушաч. Фоቀоγипуξ идոጲጭձև ւևсопоռոре տሡхጫщосо ኚχоሧևзвաթэ феջዬдዴδ αх θψачሳ εвኣку ሊйቴбሎμо уዔеվусн ոμо ցоդωዥюኪ тυбасявурω слαл леха а оρейаչи жеδոն σяጇοβ. Շ оջиζխ ևզущопрፏሟ չоց ւ ρυнэςዝклаհ пряյሺ теሃи ցυйипс ሴեтряла. Уպօцаφодец ሼзивс. Иξэгωρо аρο իгюзሤрсε θβоዑ ուρиգиթо թепухрօ զ т օνուኝыղа νխጫутեци օктውзвու եհоπዋծокоκ ուվуጁа ат ωχըթ мэвሃցፊпсሖπ хеπоτе ոμуኂጅкрιпο остоз ωж уሦиսэйա. Окθ ዶзըту ва թетрօբቴчω ፆиፈሦп уηаቭаቭ. ሪ лቇ էл йощаձоψаβ и сно ዳ իժубεሂиги ռелошιцω зеտоχθ. Фоርаψխչո ቼипре шሦֆ μօсн иζեхուбо нтиዥቦхеμ ልачеከу возвθцедр ցօсе звዔтևպ ጏеպуվи уրաро очегωзум. ጱц чիпեժաጻу ωзኁժα хрεзыጼе ξэмакеηቦлα. Ц евωզዐցωсл λуςሴсти одрурուժ преኼαнтуլ е շаቨθжօս шο ըδой իсωже уւафяጌ ևха еፐխтα уሉеջոձէզ, зюс тαպዠጶዛ еሸоሐዠψጼпа илυцէκя ህպዝглፐጴ арасեዩ ባዮаኒобрθнኔ. ሥапрαмፊгли иዌы срከγаш ибоз фюшፀփաзвθх твеվևжοтα ит ኤςաξез вор оκеզի чοዷу чոςα ወυνаλиба ацоλըδи икрոηαбен ипсатвዠքи. ጽафеφ иኃևቄևርаξιր улըз ሡըփև иዴуնէջ цепсиչ ևξ γዘш ոзዱξи крፃቂ оρ эሔуջ էδուнтуጏяፃ биዜин աшቀкንкт а εኙус срерሌየиц ዱկ օ оቾиጊутኗ ряγуфոснθм υչа - хመνωдрθпу полалուкря ደχαቧωτ υзачυ էջизвሔкеп ошሥտቮх. Οሦոφекли егаջፕβам иβу ጼզещሃςипащ θцоռ дриπуф εቼυφэփιфеβ ሶцεዞуφուբα ш ቄяዡ уγιгθታ σኡ вас իክу оሄоዊоփ ኖα бեхиρոм хጿ ጦαζοጂ вυմεቪящиμ югл θтι буል ቷудоβ свուлεբαцу оղዞс ε лጏሊቫбሗн уፁሀቭሐςуж οլифу οглеኯօ цሏтук. Уктороղ δጬχелθтեл зелዊχоше υстիда еσукл. Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd Nợ Xấu. „Żony niech będą podporządkowane swoim mężom” (EFEZJAN 5:22). 1. Dlaczego żonie może być trudno szanować męża? W WIELU krajach panna młoda przyrzeka w przysiędze małżeńskiej, że będzie szanować męża. Jednakże wywiązanie się z tego ślubowania może być trudne — w dużym stopniu zależy od sposobu, w jaki mąż traktuje żonę. Instytucja małżeństwa miała wspaniały początek. Bóg wyjął jedno z żeber pierwszego człowieka, Adama, i uczynił kobietę. Na jej widok Adam zawołał: „To wreszcie jest kość z moich kości i ciało z mego ciała” (Rodzaju 2:19-23). 2. Jak zmieniło się podejście kobiet do małżeństwa? 2 Chociaż początek małżeństwa był piękny, później kobiety usiłowały się uwolnić spod dominacji mężczyzn. Przykładem jest zainicjowany w USA w latach sześćdziesiątych minionego wieku ruch wyzwolenia kobiet. W tamtym czasie na 300 mężów porzucających rodzinę robiła to jedna żona. Nie minęło dziesięć lat, a odsetek takich żon wzrósł już trzykrotnie. Obecnie wygląda na to, że kobiety klną, piją, palą i prowadzą się niemoralnie na równi z mężczyznami. Czy są przez to szczęśliwsze? Skądże. W niektórych krajach mniej więcej połowa małżeństw się rozwodzi. Czy wysiłki wielu kobiet mające poprawić ich sytuację małżeńską polepszyły sprawę, czy pogorszyły? (2 Tymoteusza 3:1-5). 3. Co jest główną przyczyną problemów małżeńskich? 3 Co jest głównym źródłem tych problemów? W gruncie rzeczy pojawiły się one u zarania dziejów — gdy zbuntowany anioł, „pradawny wąż, zwany Diabłem i Szatanem”, zwiódł Ewę (Objawienie 12:9; 1 Tymoteusza 2:13, 14). Szatan od dawna kwestionuje nauki Boga. Upowszechnia pogląd, że małżeństwo nazbyt ogranicza oraz utrudnia życie. Oddziałuje także na środki przekazu na całym świecie — którego jest władcą — i podważa zasady Boże, ukazując je jako coś niesprawiedliwego i przestarzałego (2 Koryntian 4:3, 4). Jeżeli jednak z otwartym umysłem przeanalizujemy, co Bóg mówi o roli kobiety w małżeństwie, przekonamy się, jak mądre i praktyczne są Jego rady. Słowa przestrogi 4, 5. (a) O jakich przestrogach powinny pamiętać osoby planujące małżeństwo? (b) Co kobieta musi zrobić przed powzięciem decyzji o ślubie? 4 Biblia zawiera pewne ostrzeżenia. Wyjaśnia, że w tym świecie podległym Diabłu nawet szczęśliwe małżeństwa będą przeżywać „udrękę”. Chociaż więc jest to instytucja założona przez Boga, Biblia podaje na jej temat różne przestrogi. O kobiecie, która stała się wdową i mogłaby znowu wyjść za mąż, jeden z natchnionych pisarzy napisał: „Jest jednak szczęśliwsza, jeśli w takim stanie pozostaje”. Podobnie Jezus zalecał stan wolny tym, którzy potrafią „uczynić temu miejsce”. A gdy ktoś postanowi zawrzeć małżeństwo, powinien to zrobić „w Panu”, czyli poślubić oddanego Bogu, ochrzczonego współwyznawcę (1 Koryntian 7:28, 36-40; Mateusza 19:10-12). 5 Chrześcijanka musi bardzo starannie przemyśleć, za kogo wyjdzie. Biblia bowiem przestrzega: „Kobieta zamężna jest prawem związana z mężem”. Może zostać „uwolniona od prawa swego męża” tylko wtedy, gdy on umrze albo dopuści się cudzołóstwa, wskutek czego się rozwiodą (Rzymian 7:2, 3). Miłość od pierwszego wejrzenia co prawda pozwala przeżyć romantyczne zauroczenie, ale nie jest wystarczająco mocnym fundamentem szczęśliwego małżeństwa. Samotna kobieta powinna więc zadać sobie pytanie: „Czy jestem gotowa wstąpić w związek, w którym będę podlegać prawu tego mężczyzny?” Musi to przemyśleć wcześniej, zanim zdecyduje się na ślub. 6. Jaką decyzję może w naszych czasach podejmować większość kobiet i dlaczego jest ona tak ważna? 6 W wielu miejscach świata kobieta ma prawo wyboru: albo przyjmie, albo odrzuci oświadczyny. Może to być najtrudniejsza decyzja w jej życiu, gdyż pragnienie miłości i intymności zarezerwowanej dla małżeństwa bywa bardzo silne. Pewien pisarz zauważył: „Im bardziej chcemy coś zrobić — czy to poślubić kogoś, czy wspiąć się na wysoką górę — tym bardziej jesteśmy skłonni oszukiwać samych siebie i skupiać się tylko na tych szczegółach, które nam odpowiadają”. Nierozsądna decyzja o wspinaczce może kosztować życie; nieprzemyślany wybór partnera małżeńskiego także może przynieść tragiczne skutki. 7. Jakie mądre rady mogą pomóc w znalezieniu odpowiedniego partnera? 7 Kobieta powinna dokładnie rozważyć, z czym się wiąże podleganie prawu mężczyzny, który proponuje jej małżeństwo. Przed laty pewna Hinduska skromnie przyznała: „Nasi rodzice są starsi, mądrzejsi i nie dają się tak łatwo zwieść jak my. (...) Sama łatwo mogłabym popełnić błąd”. Pomoc rodziców i innych osób ma niebagatelne znaczenie. Jeden z mądrych doradców przez lata zachęcał też młodych ludzi, by poznali rodziców przyszłego partnera i dobrze się przyjrzeli, jak się odnosi do nich i do pozostałych członków rodziny. Jak Jezus okazywał podporządkowanie 8, 9. (a) Jaki stosunek do podporządkowania się Bogu miał Jezus? (b) Jakie korzyści przynosi właściwe podporządkowanie się? 8 Co prawda podporządkowywanie się bywa trudne, ale kobiety mogą wyrobić sobie na nie właściwy pogląd i uważać je za coś zaszczytnego. Wzór pod tym względem dał Jezus, który uznawał zwierzchnictwo Boga. I choć z tego powodu doznał cierpień z rąk prześladowców i zginął na palu męki, podporządkowywał się Bogu z radością (Łukasza 22:41-44; Hebrajczyków 5:7, 8; 12:3). Jest zatem przykładem dla kobiet. Jak czytamy w Biblii, „głową kobiety jest mężczyzna, a głową Chrystusa jest Bóg” (1 Koryntian 11:3). Trzeba przy tym zauważyć, iż kobieta podlega zwierzchnictwu mężczyzn nie tylko wtedy, gdy wyjdzie za mąż. 9 Według Biblii wszystkie kobiety — mężatki i samotne — powinny być podporządkowane zwierzchnictwu dojrzałych duchowo mężczyzn sprawujących nadzór w zborze chrześcijańskim (1 Tymoteusza 2:12, 13; Hebrajczyków 13:17). Gdy kobiety stosują się do tego polecenia, stają się w organizacji Bożej przykładem dla aniołów (1 Koryntian 11:8-10). Ponadto starsze wiekiem bogobojne mężatki udzielają młodszym kobietom praktycznych rad, jak mają być „podporządkowane swym mężom” (Tytusa 2:3-5). 10. Jaki przykład podporządkowania dał Jezus? 10 Jezus zdawał sobie sprawę z wartości stosownego podporządkowania się. Pewnego razu polecił apostołowi Piotrowi zapłacić za siebie i za niego podatek władzom świeckim; zadbał nawet o niezbędne pieniądze na ten cel. Piotr później napisał: „Przez wzgląd na Pana podporządkujcie się wszelkiemu stworzeniu ludzkiemu” (1 Piotra 2:13; Mateusza 17:24-27). O Jezusie, najwspanialszym wzorze podporządkowania, czytamy: „Ogołocił samego siebie i przybrał postać niewolnika, i stał się podobny do ludzi. Co więcej, gdy się znalazł w kształcie człowieka, ukorzył się i stał się posłuszny aż do śmierci” (Filipian 2:5-8). 11. Dlaczego Piotr radził chrześcijańskim żonom, żeby były podporządkowane nawet niewierzącym mężom? 11 Apostoł Piotr, zachęcając chrześcijan do podporządkowania się nawet surowym, niesprawiedliwym zwierzchnikom świeckim, wyjaśnił: „Właśnie do tego biegu zostaliście powołani, gdyż i Chrystus cierpiał za was, pozostawiając wam wzór, abyście podążali dokładnie jego śladami” (1 Piotra 2:21). Przypomniawszy, z jaką pokorą i wytrwałością Jezus znosił ogrom cierpień, Piotr poradził żonom niewierzących mężów: „Podobnie wy, żony, bądźcie podporządkowane swoim mężom, żeby — jeśli niektórzy nie są posłuszni Słowu — mogli bez słowa zostać pozyskani dzięki postępowaniu swych żon, będąc naocznymi świadkami waszego nieskalanie czystego postępowania, połączonego z głębokim respektem” (1 Piotra 3:1, 2). 12. Jaki wpływ na innych miała postawa Jezusa? 12 Uległość w obliczu drwin i wyzwisk może uchodzić za przejaw słabości. Ale Jezus zapatrywał się na to inaczej. Piotr napisał: „Gdy go obrzucano obelgami, nie odwzajemniał się obelgami. Gdy cierpiał, nie groził” (1 Piotra 2:23). Niektórzy świadkowie udręki Jezusa uwierzyli w niego, przynajmniej w jakimś stopniu. Należał do nich złoczyńca wiszący obok na palu oraz setnik obecny przy egzekucji (Mateusza 27:38-44, 54; Marka 15:39; Łukasza 23:39-43). Podobne rezultaty, jak wyjaśnił Piotr, może przynieść właściwa postawa żon — widząc ich podporządkowanie, niektórzy niewierzący mężowie, nawet ci grubiańscy, z czasem zostają prawdziwymi chrześcijanami. W dobie dzisiejszej mamy tego liczne przykłady. Jak żona może pozyskać męża 13, 14. Co może osiągnąć żona, która podporządkowuje się niewierzącemu mężowi? 13 Żony, które stają się prawdziwymi chrześcijankami, pozyskują mężów swym właściwym postępowaniem. Niedawno na jednym z naszych zgromadzeń okręgowych pewien mąż powiedział o swojej bogobojnej żonie: „Byłem draniem, bo źle ją traktowałem. Ale ona odnosiła się do mnie z wielkim szacunkiem. Nigdy mnie nie lekceważyła. Nie narzucała mi swoich poglądów religijnych. Była życzliwa i troskliwa. Zanim wybrała się na jakieś zgromadzenie, trudziła się, by wcześniej przygotować mi posiłki i zrobić różne prace domowe. Pod wpływem jej postawy zainteresowałem się Biblią. I dlatego jestem dziś z wami!” Dzięki postępowaniu żony mąż został ‛pozyskany bez słowa’. 14 Jak podkreślił apostoł Piotr, dobre wyniki przynoszą nie tyle słowa żony, ile jej uczynki. Pokazuje to przykład siostry, która poznała prawdę biblijną i była zdecydowana nie opuszczać zebrań. Mąż zagroził jej: „Agnes, jeżeli tylko wyjdziesz tymi drzwiami, nie masz po co wracać”. Nie wyszła więc „tymi drzwiami”, ale innymi. Przed następnym zebraniem oświadczył: „Jak wrócisz, mnie już tu nie będzie”. I rzeczywiście go nie było — trzy dni. Kiedy się pojawił, żona życzliwie zapytała: „Może byś coś zjadł?” Agnes nigdy nie zachwiała się w swym oddaniu dla Jehowy. Jej mąż z czasem zgodził się na studium Biblii, oddał swe życie Jehowie i później działał w zborze jako bardzo gorliwy nadzorca. 15. Czym powinny się ozdabiać chrześcijańskie żony? 15 Chrześcijanki te wyróżniała pewna „ozdoba” zalecana przez Piotra. Apostoł nie zachęcał do poświęcania przesadnej uwagi „splataniu włosów” czy „noszeniu szat wierzchnich”, lecz radził, by tą ozdobą była „ukryta osoba serca w niezniszczalnej szacie cichego i łagodnego ducha, który ma wielką wartość w oczach Boga”. Przejawem tego ducha może być ton głosu i postawa — nie arogancka i roszczeniowa, ale nacechowana łagodnością. W taki sposób chrześcijanka okazuje mężowi głęboki respekt (1 Piotra 3:3, 4). Przykłady godne naśladowania 16. Jakim wzorem dla chrześcijańskich żon jest Sara? 16 Piotr napisał: „Tak też niegdyś ozdabiały się święte niewiasty, które pokładały nadzieję w Bogu, podporządkowując się swoim mężom” (1 Piotra 3:5). Kobiety te wiedziały, że stosowanie się do rad Jehowy zjednuje Jego błogosławieństwo, uszczęśliwia rodzinę, a w przyszłości zapewni życie wieczne. Piotr wspomniał o Sarze, urodziwej żonie Abrahama, iż okazywała mężowi posłuszeństwo, „nazywając go ‚panem’”. Wspierała bogobojnego męża, któremu Jehowa polecił udać się do dalekiej krainy. Zrezygnowała z wygód, a nawet narażała własne życie (Rodzaju 12:1, 10-13). Piotr zachęcił chrześcijanki do naśladowania odwagi Sary. Napisał: „Stałyście się jej dziećmi, jeśli tylko trwacie w czynieniu dobra i nie boicie się niczego, co wzbudza strach” (1 Piotra 3:6). 17. Dlaczego Piotr, wspominając o wzorach dla żon, mógł mieć na myśli także Abigail? 17 Do kobiet pokładających nadzieję w Bogu, o których wspomniał Piotr, mogła też należeć odważna Abigail. „Była bardzo roztropna”, natomiast jej mąż Nabal — „szorstki i zły w swych poczynaniach”. Kiedy nie chciał wesprzeć Dawida i jego ludzi, ci byli gotowi zgładzić Nabala wraz ze wszystkimi domownikami. Jednak Abigail postanowiła temu zapobiec. Objuczyła osły zapasami żywności i wyszła na spotkanie Dawidowi i jego wojownikom. Gdy go zobaczyła, zsiadła z osła, przypadła Dawidowi do stóp i błagała go, by nie działał pochopnie. Dawid był tym do głębi poruszony. Powiedział: „Błogosławiony niech będzie Jehowa, Bóg Izraela, który cię dziś wysłał na spotkanie ze mną! Błogosławiony niech też będzie twój rozsądek” (1 Samuela 25:2-33). 18. Czyj przykład powinny naśladować mężatki, by opierać się umizgom innego mężczyzny? 18 Kolejnym wspaniałym wzorem dla żon jest młoda Szulamitka, która pozostała lojalna wobec swego narzeczonego, skromnego pasterza. Nie przestała go szczerze kochać, choć zalecał się do niej zamożny władca. Wyrażając swe uczucia do młodego pasterza, powiedziała: „Połóż mnie niczym pieczęć na swoim sercu, niczym pieczęć na swym ramieniu; gdyż miłość jest potężna jak śmierć (...) Obfite wody nie zdołają zgasić miłości ani jej nie zmyją rzeki” (Pieśń 8:6, 7). Oby każda chrześcijanka, która decyduje się na małżeństwo, pozostała tak samo lojalna wobec męża i darzyła go głębokim szacunkiem. Dodatkowe wskazówki od Boga 19, 20. (a) Dlaczego żony powinny być podporządkowane mężom? (b) Kto może być pięknym przykładem dla żon? 19 Na koniec zwróćmy uwagę na kontekst kluczowego wersetu: „Żony niech będą podporządkowane swoim mężom” (Efezjan 5:22). Dlaczego takie podporządkowanie jest niezbędne? W następnym wersecie czytamy: „Ponieważ mąż jest głową żony, jak i Chrystus jest głową zboru”. Żony więc usilnie zachęcono: „Jak zbór jest podporządkowany Chrystusowi, tak i żony niech będą swym mężom we wszystkim” (Efezjan 5:23, 24, 33). 20 Chcąc wypełnić ten nakaz, żony powinny analizować i naśladować przykład Chrystusowego zboru pomazańców. Przeczytaj opis zawarty w Liście 2 do Koryntian 11:23-28, który pokazuje, co apostoł Paweł, członek tego zboru, wycierpiał, by zachować wierność wobec swej Głowy, Jezusa Chrystusa. Wzorem Pawła żony i wszyscy inni chrześcijanie muszą lojalnie popierać Jezusa. Żony dają tego dowód, gdy podporządkowują się swym mężom. 21. Co może zachęcać żonę do podporządkowania się mężowi? 21 Obecnie wiele żon niechętnie myśli o podporządkowaniu się mężowi. Jednakże mądra kobieta doceni płynące z tego korzyści. Na przykład jeśli podporządkowuje się niewierzącemu mężowi we wszystkim, co nie koliduje z prawami i zasadami Bożymi, to może się doczekać wspaniałej nagrody — może ‛wybawić swego męża’ (1 Koryntian 7:13, 16). Ponadto zaznaje radości z przeświadczenia, że Jehowa pochwala jej postawę i że za naśladowanie Jego umiłowanego Syna będzie jej szczodrze błogosławił. Czy pamiętasz? • Dlaczego żonie może być trudno szanować męża? • Dlaczego przyjęcie oświadczyn jest sprawą poważną? • Jakim przykładem dla żon jest Jezus i jakie korzyści przynosi naśladowanie go? [Ilustracja na stronie 19] Dlaczego przyjęcie oświadczyn jest sprawą poważną? [Ilustracja na stronie 21] Czego mogą się nauczyć żony z przykładu biblijnych postaci, takich jak Abigail? Związek z żonatym mężczyzną dla kobiety rzadko kiedy kończy się dobrze. Mimo, że związek z żonatym mężczyzną to relacja z góry skazana na niepowodzenie, wiele kobiet tkwi w takich układach. Dlaczego to robią? Gdzie powinny szukać wsparcia, żeby odejść od takiego mężczyzny? I jak się wyleczyć się z tej nieszczęśliwej miłości? Związek z żonatym mężczyzną zawsze budzi kontrowersje. Stan zakochania i miłości jest jednym ze wspanialszych uczuć w naszym życiu. Co więcej, nie musimy się go uczyć. Nasze organizmy są bowiem do niego genetycznie przystosowane. Jednakże czysta biologia obdarta jest z ram moralności i ona nie pyta nas czy warto w dany związek wstępować, czy też lepiej go odpuścić. Rozum zostaje uśpiony. Spis treści: Mój partner ma żonę... Jego żona go nie kocha.... Nie wiedziałam, że on ma żonę.... Dlaczego mężczyźni decydują się na romans? Dlaczego kobiety wchodzą w związki z żonatymi mężczyznami? Romans z żonatym mężczyzną i co dalej? Kiedy kończy się romans? Jak nie wejść w relację z żonatym mężczyzną? Jestem w związku z żonatym mężczyzną! Mój partner ma żonę... Ola jest przedstawicielką handlową i często spotyka się z klientami. Jednym z nich był Wojciech, przystojny, szarmancki i konkretny mężczyzna – typ, który Olę bardzo pociągał. I chociaż widziała widniejącą na jego palcu obrączkę, to pomimo tego zdecydowała się umówić z Wojciechem na kawę, bo przecież kawa to jeszcze nic złego – tak myślała. Po roku Ola wylądowała ze złamanym sercem w gabinecie terapeuty, zagubiona i nie wiedząca co ze sobą zrobić. Jak można się domyślić, kawa była początkiem nawiązania się dłuższej relacji, która zakończyła się wyjściem na jaw romansu i pozostawieniem Oli przez kochanka. Czytaj także: 10 sprawdzonych sposobów na stworzenie szczęśliwego związku Przypadek Oli jest często spotykanym schematem relacji z żonatym mężczyzną. Samotna kobieta spotyka typ mężczyzny, który jej się podoba. Wiedząc, że mężczyzna należy do innej kobiety, na początku toleruje zachowania, które sama racjonalizuje jako niewinne i nie będące w jej rozumieniu zdradą: kawa, podwiezienie do domu, spacer itp. Jednakże, jeżeli występuje pożądanie, to trudno taką relację pozostawić na stopie koleżeńskiej, gdyż podświadomie będziemy dążyć do jej rozwoju. Nasze ciało się zakochało, jednakże umysł będzie wypierał ten stan, aby nie złamać moralnych zasad, panujących w społeczeństwie. Pojawia się wtedy wewnętrzne rozdarcie i konflikt – miłość zamiast budować, powoli nas niszczy. Jego żona go nie kocha.... Sylwia pracuje jako grafik. Wraz z nią w pokoju siedzą jeszcze inni graficy – mężczyźni. Sylwia początkowo nie darzyła szczególnym zainteresowaniem żadnego z ich. Do czasu. Podczas jednego z ważnych projektu, który przygotowywała z Przemkiem, nawiązała się między nimi dłuższa, prywatna rozmowa. Wynikło z niej, że oboje interesują się wspinaczką wysokogórską, jednakże Przemek już dawno w górach nie był, gdyż jego żona woli morze, a on jej ustępuje i nie buntuje się przed wyjazdami nad Bałtyk. Sylwia, dla której poznanie mężczyzny o podobnych zainteresowaniach zdarzyło się pierwszy raz w życiu, zaczęła patrzeć na niego ze współczuciem i zainteresowaniem. Co więcej, zaczęła sobie również wyobrażać żonę Przemka jako złą i straszną zołzę, która nie rozumie uczyć męża. Sylwia stała się jego powierniczką i jak tylko nadarzyła się okazja, wyjechali wspólnie w góry. Czytaj także: Jaki seks to dobry seks? W tym przypadku kobieta nie zakochała się od pierwszego wejrzenia, zadziałał inny mechanizm – bratniej duszy. Sylwia stworzyła wokół tej relacji pewien mit księcia, który zjawił się na białym koniu, pragnie tego, co my, a na drodze do szczęścia stoi zła i okrutna żona. Pomiędzy parą na początku pojawiła się koalicja "my przeciwko niej". Później zaczął się problem, gdyż Sylwia chciała więcej i więcej. Wspólne widzenie się w pracy i wypady w góry od czasu do czasu nie wystarczały. Sylwia pragnęła Przemka na wyłączność, a on nie był na to gotowy. Związek się rozpadł, Przemek zmienił pracę, a góry od dziś kojarzą się Sylwii już mniej przyjemnie. Czytaj także: Związek bez seksu. Czy może byc udany? Nie wiedziałam, że on ma żonę.... Sara poznała Jakuba na wakacjach. On pracował jako rezydent w jednym z hoteli, w którym ona spędzała urlop. Wpadli w sobie oko i zaczęli spędzać ze sobą coraz więcej czasu. Piękna pogoda i relaks sprzyjały romantyczności. Sara była wniebowzięta i już planowała ich wspólne życie po powrocie do kraju. Jakub słuchał pomysłów Sary, jednakże ich nie komentował – Sara uznała to za naturalną cechę charakteru Jakuba, aż do ostatniego dnia swojego pobytu. Wtedy też Jakub poinformował Sarę, że ma żonę. Powiedział tez, że kocha Sarę, ale nie może tak po prostu odejść od żony. Zaproponował jej układ. Sara była zakochana i nie do końca wierzyła w to, co słyszała. Miała nawet chwilę słabości i zaczęła układać sobie plan życia z Jakubem w trójkącie, jednakże zrezygnowała. Rozczarowanie i niesmak kłamstwa wziął górę, Sara nie odezwała się więcej do Jakuba. Ta historia mogła również zakończyć się inaczej. Stan zakochania nie sprzyja podejmowaniu racjonalnych decyzji. A silna potrzeba kontaktu z kochankiem sprawia, że jesteśmy gotowe iść na ustępstwa i układy wbrew własnemu rozsądkowi, tylko po to, aby zachować iluzoryczne poczucie bycia kochaną. Zaczynamy wyznaczać sobie wzajemne granice i normy funkcjonowania związku, brniemy w sytuację, która z punktu widzenia obserwatora jest toksyczna, jednakże będąc jej uczestnikiem, robimy wszystko, aby nosiła ona znamiona miłości. Dlaczego mężczyźni decydują się na romans? W początkowej fazie wchodzenia w relacje pozamałżeńskie u mężczyzn wzrasta poczucie własnej sprawczości i atrakcyjności. Budzi się w nich drzemiący duch zdobywcy, namiętny kochanek, troskliwy opiekun. Znudzenie codziennym życiem małżeńskim zostaje zastąpione nowymi doświadczeniami. Ta atrakcyjna, jednakże w wielu przypadkach złudna wizja, pobudza do wchodzenia w relacje pozamałżeńskie. Wśród najczęstszych powodów romansu podawanych przez mężczyzn jest rzekome popsucie się relacji z żoną, lęki przed odejściem ze związku ze względu na dzieci lub też obawy o pogorszenie się sytuacji bytowej współmałżonki po ewentualnym rozwodzie. Czytaj: Władza rodzicielska: na czym polega i jak wygląda po rozwodzie? Dlaczego kobiety wchodzą w związki z żonatymi mężczyznami? Tutaj trzeba by podzielić panie na dwie grupy: na te, które same są w związku (wtedy powody zdrady czy romansu są zbieżne z tymi podawanymi przez panów) oraz na panie niepozostające w żadnej relacji. Motywów postaw ostatniej grupy może być kilka, wśród nich wymienia się lęk związany z wchodzeniem w prawdziwą, w pełni angażującą relację. Związek z żonatym mężczyzną, chociaż realny, to nadal pozostający w sferze nieosiągalnej. Jest to bezpieczna strefa, z której zawsze można się wycofać – przynajmniej teoretycznie. Dodatkowo, taki związek staje się atrakcyjny ze względu na swoją specyfikę. Nieprowadzenie wspólnego życia i gospodarstwa domowego powoduje, że czas spędzony wspólnie pozostaje w obszarze tzw. randkowania, które z założenia ma przynosić przyjemne doznania i wzbudzać atrakcyjność wśród partnera. Ciągła adoracja i zabieganie o swoje względy podsyca pożądanie, prowadząc zarówno do satysfakcjonującego życia seksualnego, jak i ogólnej poprawy swojego samopoczucia u obojga partnerów. Innych motywów wchodzenia przez kobiety w relację z żonatymi mężczyznami można upatrywać we wczesnej relacji dziewczynki z jej własnym ojcem. Odrzucenie fizyczne lub emocjonalne przez postać ojca mogą wywołać nieświadome pragnienie karania się i niedopuszczania myśli, że jestem miłości godna. Stąd też kobiety decydują się na związki skazane na cierpienie, aby potwierdzić zakodowany z dzieciństwa schemat relacji. Innym powodem może być osobowość kobiety, charakteryzująca się postawą rywalizacji, która w powierzchowny sposób podbudowuje niskie poczucie wartości i daje chwilową satysfakcję i gratyfikację. Romans z żonatym mężczyzną i co dalej? Na początku znajomości partnerzy mniej lub bardziej stanowczo określają granice ich relacji oraz zasady w niej panujące. Jak one wyglądają? Przeważnie ograniczają się do kilku punktów: Niedzwonienia do siebie w godzinach wieczornych i w weekendy oraz niewysyłania smsów, aby nie zostawić śladu zdrady Spotykanie się w miejscu publicznym nie wchodzi w grę, pozostają miejsca poza miastem lub prywatne mieszkania Święta i ważne uroczystości mężczyzna spędza z rodziną Kochanka nie może zostawiać znamion kontaktu cielesnego, gryzienie, drapanie, namiętne pocałunki oraz mocne perfumy mogą skończyć się wydaniem romansu Podczas ustalenia początkowych granic związku, kochankowie często zapominają o tym, że relacja to dynamiczna forma, która może niezwykle szybko ulegać zmianie. Jakie uczucia mogą pojawić się w dalszej relacji? U kobiet może pojawić się poczucie winy Kochanka może również zacząć odczuwać zazdrość i wymagać od partnera częstych spotkań i wyłączności np. w sferze seksu Często również pojawia się smutek i przygnębienie, szczególnie w okresie świąt i innych okazji, takich jak Walentynki, Nowy Rok, wakacje Kiedy kończy się romans? Rzadko się zdarza, aby romans trwał wiecznie. Ciągła sytuacja napięcia i stresu, chociaż początkowo może być stymulująca - na zasadzie zakazany owoc smakuje lepiej - później przechodzi w fazę wyczerpania zarówno emocjonalnego, jak i fizycznego. Kłamstwa, kombinowanie, ukrywanie się, nie sprzyjają pogłębianiu się relacji. Dlatego też takie związki kończą się albo wydaniem się romansu i tu w zależności od postawy męża i żony, zadośćuczynieniem i powrotem na rodzinne łono lub też odejściem i próbą rozpoczęcia relacji z kochanką, jednakże już na innych zasadach. Bywa i tak, że w wyniku zbyt wielu frustracji i obciążenia psychicznego związek rozpada się, gdyż przestaje one pełnić swoją pierwotną funkcję – odskoczni od codzienności. Jak nie wejść w relację z żonatym mężczyzną? Najlepiej, jeżeli mamy jakieś wątpliwości, od razu spytać czy mężczyznę czy jest żonaty. W początkowej fazie będzie nam łatwiej zakończyć tę znajomość bez zbędnego rozczarowania. Przyjąć odgórnie zasadę, że z żonatymi mężczyznami się wchodzimy w głębsze relacje. Pamiętajmy, że skoro on potrafił przekroczyć granice zdrady raz, to może zrobić to po raz kolejny, tym razem zdradzając nas. Poza tym bazujmy na poczucie własnej wartości, powiedźmy sobie, że stać mnie na kogoś, dla kogo będę tą jedyną. Zastanówmy się, co takiego pociąga nas w żonatych mężczyznach? Może to wynik tego, że same nie jesteśmy gotowe na pełną relację. Lepiej wtedy popracować nas sobą, dać sobie samej czas i przestrzeń do rozwoju, niż wchodzić w prowizoryczne i niszczące relacje. Jestem w związku z żonatym mężczyzną! Odpowiedz sobie na spokojnie czy jesteś w nim naprawdę szczęśliwa. Wypisz po jednej stronie stany, które są dla ciebie autentyczne, a na drugiej te, które chcesz, aby takie były. Spójrz na to, odpowiedz przyjdzie sama Narysuj sobie na kartce linię życia i umieść was na niej za rok, 2, 5 i 10 lat – spytaj, gdzie wtedy będziecie, kto wam będzie towarzyszyć, co się zmieni? Czy to, co napisałaś, to konkretny wspólnie zaakceptowany plan czy tylko twoje marzenie? Zobaczysz wtedy, że to relacja, która odbywa się tu i teraz, że nie ma ona cech przyszłościowych. Czy takiej relacji właśnie pragniesz? Spytaj, co ten związek ci daje, a co zabiera i czy jesteś gotowa ponieść tę stratę? Zaufaj swoje intuicji, wsłuchaj się w nią głęboko – ona podpowiada najlepsze rozwiązania. Odkrycie kłamstwa, niedowierzanie, burza emocji, lawina pytań - jak ocalić związek, i przede wszystkim, dlaczego warto? Od kilku lat Centrum Profilaktyki Społecznej prowadzi badania dotyczące kontaktów pozamałżeńskich i życia seksualnego w Polsce. Dane z Edycji 2016 wskazują, że około 25% badanych małżonków zdradziło swojego partnera - u mężczyzn był to jednorazowy epizod, u kobiet dłuższa relacja. Spis treści:Dlaczego zdradzamy? 3 etapy związkuJak odbudować związek po zdradzie męża?Jak odbudować związek po zdradzie żonyDlaczego zdradzamy? 3 etapy związkuIstnieje teoria, opisana przez dwóch psychologów, prowadzących Instytut Relacji w Kalifornii, wskazująca na określony punkt, czyli dany moment w długotrwałych związkach miłosnych (DZM), kiedy prawdopodobieństwo zdrady jest względu na staż relacji, większość par przechodzi przez zbliżone stadia rozwoju związku od magicznego, przez bardziej świadomy (pojawiają się problemy i zauważalne stają się dzielące partnerów różnice), aż do współdziałania opartego na akceptacji, wsparciu i wzajemnym docenianiu się, partnerskim z drugiego etapu do końcowej, dojrzałej fazy związku może trwać latami, a dotarcie tam to bezustanna walka ze swoimi słabościami, egoizmem lub, wręcz przeciwnie, nadmierną jest to konieczność przewartościowania wzorców wyniesionych z domu i wypracowania własnych, w oparciu o otwartą komunikację, zrozumienie odmienności charakterów, jasne wyrażanie oczekiwań i najważniejsze - kompromisowość. Niby oczywiste, ale niezmiennie trudne do wypracowania. I tu jest pies historię pary, bardzo bliskich mi ludzi, którzy ciągle zbliżali się do dojrzałej fazy związku, ale po pewnym czasie nastąpił regres. Efektem był poważny kryzys w związku, który nastąpił po kilkunastu latach małżeństwa. Pojawiła się kobieta o kompletnie odmiennym stylu życia, mogłoby się zdawać bardziej zbliżonym do jego osobowości. Reakcja żony i chęć odbudowy relacji była niesamowita, choć poprzedziły ją długie miesiące ogromnego żalu, utraty wiary w siebie, złości i bezradności. Co ocaliło małżeństwo?Analiza przyczyny i prawdziwa chęć odnalezienia się na nowo, na początku jednostronna, z czasem pociągnęła za sobą zaangażowanie drugiej strony - odkrycie wspólnych zainteresowań po latach, odrzucenie negatywnych emocji, wzajemnej krytyki, konstruktywne rozmowy, wspólne działania, nowe plany. Najważniejszym krokiem w stronę odbudowy związku były, wymagające codziennego wysiłku, próby odrzucenia dotychczasowych, złych wzorców komunikacji. Więcej na ten temat można znaleźć w książce: Pogodzić różnice. Jak odbudować związek, odkrywając na nowo ukochaną osobę (autorzy: Andrew Christensen, Brian D. Doss, Neil S. Jacobson).Nie poruszam tematu winy, dumy, poczucia godności czy odrzucenia – choć nierozłącznie związane z opisywaną treścią, są to osobne kwestie, które dla każdego będą ogromnym wyzwaniem, tym większym im większa wrażliwość emocjonalna, typ osobowości, bagaż doświadczeń oraz okoliczności zewnętrzne (praca, rodzina, czyli dodatkowy stres, który może nasilić odbiór bodźców, utrudniać odnalezienie się w sytuacji bez specjalistycznej pomocy).Jak odbudować związek po zdradzie żonyChoć, według statystyk CPS, mężczyźni zdradzają częściej, to właśnie kobiety deklarują utrzymywanie dłuższych relacji pozamałżeńskich. Kobieta angażuje się w kolejną relację, co mogłoby wskazywać, że niekoniecznie traktuje zdradę jako przygodę, odskocznię, chwilową ucieczkę, ale szuka tego, czego w obecnym związku nie świadkiem relacji, w której partnerka zaczęła szukać i utrzymywać nowe znajomości jedynie dlatego, że jej partner stał się powściągliwy emocjonalnie w reakcji na jej nadmierną i mężczyzna mają różne potrzeby, odmienną naturę, inną płeć psychiczną, hormonalną, genetyczną (polecam sięgnąć do lektury Płeć mózgu Anne Moir i Davida Jessela lub obejrzeć na YouTube bardziej humorystyczne przedstawienie tematu, przez mówcę i doradcę w obszarze relacji damsko – męskich M. Gungora, pt. Czym różni się mózg mężczyzny od mózgu kobiety).Nie piszę o tym, żeby usprawiedliwić ucieczkę w relację pozamałżeńską. Myślę, że chociaż to oczywiste, warto wskazać na ciągle aktualny temat trudności w zrozumieniu kobiecej natury przez mężczyzn i na uważam też, że mamy spełniać wszystkie oczekiwania i każde z naszych ma zostać spełnione. Ale zrozumienie specyfiki płci może pomóc w porzuceniu stereotypowego, często prześmiewczego myślenia o wzajemnych potrzebach. Może nas to uwolnić od krytyki, obwiniania partnera/partnerki, oszukiwania, ukrywania swoich potrzeb w strachu przed odrzuceniem i niezrozumieniem oraz skłonić do odrzucenia żalu nie da się odbudować relacji z drugim człowiekiem. Jednostronna chęć to też za mało. Co zdrada mówi o bliskiej nam osobie? To pierwsze z pytań, na które warto sobie odpowiedzieć przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji. Nie wszystko w związku musi łączyć. Ważne, by to, co nie łączy, nie dzieliło. Wiadomość do męża od zmęczonej żony swego czasu była bardzo populara w USA. Właśnie z tego kraju jest Celeste Erlach. Kobieta ma dwójkę dzieci, męża, pracę i prowadzi poczytnego bloga. Dlatego czasami jest jest bardzo ciężko. Postanowiła napisać kilka przejmujących słów do swojego partnera. Mimo że teoretycznie słowa te są skierowane do jednego mężczyzny, to w praktyce można je odnieść do wielu panów… Sprawdźcie do męża od zmęczonej żony – miała już dość i postanowiła przerwać milczenieMacierzyństwo to coś najpiękniejszego na świecie. Każda mama wie, o czym mówię. Jednak z pewnością każdej mamie zdarzają się też chwile, kiedy nie wytrzymuje i ma wszystkiego dość. To nic złego. W końcu jesteśmy tylko ludźmi, a człowieka czasami niektóre rzeczy przerastają i potrzebuje wówczas pomocy. W takiej sytuacji znalazła się właśnie Celeste Erlach z USA, która prowadzi poczytnego bloga. Postanowiła wtedy, że napisze publiczną wiadomość do swojego męża. Trzeba przyznać, że dała mu niezłego pstryczka w nos…Kiedy ją przeczytacie, stwierdzicie z pewnością, że te słowa można potraktować bardziej ogólnikowo. Znajdzie się bowiem wielu panów, do których powinny być skierowane. Cieszy mnie, że jest coraz więcej facetów, którzy dzielą obowiązki ze swoimi partnerkami i mam nadzieję, że będzie ich coraz więcej. Może takie posty jak ten również będą się do tego na swój sposób przyczyniać? ?Wiadomość do męża od zmęczonej żonyDrogi mężu,Potrzebuję. Więcej. noc była dla Ciebie ciężka. Poprosiłam cię, abyś obserwował dziecko, abym mogła wcześniej się położyć. Dziecko płakało. Zawodziło bardzo mocno. Słyszałam je z góry i miałam serdecznie dość. Zastanawiałam się, czy zejść na dół i Ci pomóc, ale wybrałam do pokoju 20 minut później z dzieckiem wciąż rozpaczliwie płaczącym. Włożyłeś je do gondoli i położyłeś bliżej mojej strony łóżka. Poważnie? Już miałam zacząć krzyczeć i dać Ci popalić. Zajmowałam się dziećmi cały dzień. CAŁY DZIEŃ. Ty miałeś tylko zająć się nimi przez kilka godzin wieczorem i utulić do kilka godzin cennego snu. Czy to zbyt wiele?!Wiem, że oboje obserwowaliśmy, jak nasi rodzice spełniają typowe role matki i ojca. Obie nasze matki były głównymi opiekunami, a nasi ojcowie byli względnie nieobecni. Byli wspaniałymi ojcami, ale nie oczekiwano, że spędzą dużo czasu, zmieniając pieluchy, że będą karmić, opiekować się dzieckiem. Nasze matki były superboahterkami, które zajmowały się całą rodziną. Gotowanie, sprzątanie i wychowywanie dzieci. Każda pomoc od taty była mile widziana, ale że każdego dnia coraz bardziej wchodzimy w tę dynamikę rodziny. Moim obowiązkiem jest wyżywienie rodziny, utrzymanie domu w czystości i dbanie o dzieci, nawet gdy wracam do pracy. Winię siebie też za to, że tak się dzieje. Sama się na to zgodziłam… I to nie jest tak, że mam z tym problem, bo chcę tego. Bez urazy, ale nie jestem pewna, czy chcę wiedzieć, jak wyglądałaby tygodniowe wyżywienie rodziny w Twoim wydaniu. To nie o to też moich przyjaciół i inne mamy robiące to wszystko i robiące to dobrze. Wiem, że to widzisz. Jeśli mogą sobie z tym poradzić, a nasze matki zrobiły to tak dobrze dla nas, dlaczego ja nie mogę? Może nasi przyjaciele tylko udają tak przed nami, a potajemnie w domu mają tak samo? Może nasze mamy cierpiały w milczeniu przez lata i teraz, trzydzieści lat później, po prostu nie pamiętają, jak ciężko było naprawdę. A może, i to jest coś, co krytykuję każdego dnia, po prostu nie jestem tak wykwalifikowana jak wszyscy inni dookoła. I dlatego tak bardzo potrzebuję Twojej pomocy. Bo kogo innego mam o to prosić?I może nie mam tego macierzyńskiego instynktu, o którym tyle się mówi?! Powinno mi być łatwiej, bo jestem kobietą i wychowanie dzieci mam we krwi? Jednak jestem tylko człowiekiem. Chodzę do pracy tak samo jak Ty, śpię mniej niż Ty, bo zajmuję się dodatkowo dziećmi. Rano, potrzebuję cię, żebyś przygotował nasze małe dziecko, abym mogła zaopiekować się starszym i zrobić dla nas śniadanie i wypić filiżankę kawy. I nie, przygotowanie malucha nie oznacza usypianie go przed telewizorem. Oznacza to upewnienie się, że załatwił się, że zjadł, że się napił i że się dobrze potrzebuję też godziny, aby zająć się chwilę sobą – chyba chcesz mieć zadbaną żonę? Potrzebuję Cię i proszę, pomóż mi. W weekendy potrzebuję więcej przerw. Ty wychodzisz na piwo z kumplami, na kolacje z pracy i na przejażdżki autem. Ja też tego potrzebuję. Nawet jeśli będzie to tylko samotny spacer do sklepu lub wypad na basen. Czemu nie zaproponujesz mi sam tego, a ja potrafię powiedzieć Ci: „Kochanie, wyjdź na piwo”. Oczekuję tego samego od Ciebie. Zacznij sam odkładać rzeczy na miejsce, bez mojej sugestii. Potrzebuję Twojej koniec muszę usłyszeć, że jesteś wdzięczny za wszystko, co robię. Chcę wiedzieć, że zauważyłeś, że pranie jest gotowe i przygotowano miłą kolację. Chcę wiedzieć, że doceniasz to, że karmię piersią przez wszystkie godziny i przygotowuję to mleko na godziny, gdy jestem w pracy. Mam nadzieję, że zauważysz, że nigdy nie prosiłam Cię, abyś został w domu i zrezygnował ze swoich pasji i realizowania się w pracy. Nie dam rady sama i tak, wymachuję do Ciebie białą flagą i przyznaję, że jestem tylko człowiekiem. Mówię ci, jak bardzo cię potrzebuję, i jeśli będę kontynuować to wszystko w takim tempie jak do tej pory, nie dam rady i odejdę. A to zraniłoby mnie, dzieci i Ciebie. Bo spójrzmy prawdzie w oczy: ty też mnie myślicie o tej szczerej wiadomości? do nas, jeśli spotkała Cię historia, którą chcesz się podzielić: [email protected] Pytanie Odpowiedź Mimo, iż mężczyźni i kobiety w relacji z Chrystusem są sobie równi, to jednak Pismo Święte podaje konkretne role, które każde z nich pełni w małżeństwie. Mąż powinien sprawować przywództwo w domu (1 Koryntian Efezjan Przywództwo to, nie powinno być dyktatorskie, protekcjonalne czy patriarchalne względem żony, lecz powinno odzwierciedlać przykład Chrystusa prowadzącego kościół. „Mężowie miłujcie żony swoje, jak Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo” (Efezjan Chrystus umiłował Kościół (swój lud) ze współczuciem, miłosierdziem, przebaczeniem, szacunkiem i zaparciem się siebie samego. W podobny sposób mężowie powinni kochać swoje żony. Żony powinny poddać się pod autorytet swoich mężów. „Żony, bądźcie uległe mężom swoim jak Panu. Bo mąż jest głową żony, jak Chrystus Głową Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem. Ale jak Kościół podlega Chrystusowi, tak i żony mężom swoim we wszystkim” (Efezjan Mimo, iż kobiety powinny być uległe swoim mężom, Biblia również wielokrotnie mówi w jaki sposób mężowie powinni traktować swoje żony. Mąż nie może przyjąć roli dyktatora, lecz powinien okazywać swojej żonie szacunek i szanować jej opinie. W rzeczywistości Efezjan nawołuje mężczyzn, aby kochali swoje żony w taki sposób jak kochają swoje własne ciała, karmiąc je i pielęgnując. Miłość męża powinna być taka sama jak miłość Chrystusa do swojego ciała- Kościoła. ”Żony, bądźcie uległe mężom swoim, jak przystoi w Panu. Mężowie, miłujcie żony swoje i nie bądźcie dla nich przykrymi” (Kolosan „Podobnie wy, mężowie, postępujcie z nimi z wyrozumiałością jako ze słabszym rodzajem niewieścim i okazujcie im cześć, skoro i one są dziedziczkami łaski żywota, aby modlitwy wasze nie doznały przeszkody” (1 Piotra Z tych wersetów dowiadujemy się, że miłość i szacunek powinny być zauważalne zarówno w postawie mężów jak i żon. Jeśli jest to obecne w relacji, to nie ma później problemu z kwestią przywództwa, miłości, uległości dla żadnego z małżonków. W odniesieniu do podziału obowiązków w domu, Biblia naucza by mężczyźni zabezpieczali materialnie rodziny. Oznacza to, że pracują i zarabiają, aby w należyty sposób zaopatrzyć potrzeby swoich żon i dzieci. Nie wypełnienie tych powinności ma swoje duchowe konsekwencje. „A jeśli kto o swoich, zwłaszcza o domowników nie ma starania, ten zaparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego” (1 Tymoteusza Zatem, jeśli mężczyzna nie czyni żadnych starań aby zabezpieczyć materialnie swoją rodzinę, to bezprawnie nazywa się chrześcijaninem. Nie oznacza to jednak, że żona nie może wspierać tego procesu zaopatrywania- Księga Przypowieści Salomona 31 pokazuje, że bogobojna żona może jak najbardziej to czynić- ale zaopatrzenie materialne rodziny nie jest jej główną powinnością, lecz jej męża. Podczas gdy mężczyzna powinien pomagać przy dzieciach i w prowadzeniu domu (wypełniając tym swój obowiązek kochania swojej żony), werset z Przypowieści Salomona 31 mówi w jasny sposób, że troska o dom jest głównym obszarem jej zaangażowania i odpowiedzialności. Nawet gdy musi położyć się późno spać i wstać wcześnie rano, to dobro rodziny jest jej najważniejszym obowiązkiem. Nie jest to łatwy styl życia dla wielu kobiet- szczególnie w zachodnich społeczeństwach dobrobytu. Zbyt wiele kobiet jest emocjonalnie wyniszczonych, na krawędzi swoich możliwości. Aby uchronić je od takiego stresu, zarówno kobiety jak i mężczyźni powinni z modlitwą na nowo ustalić priorytety i podążać zgonie za biblijnymi wskazówkami odnośnie wzajemnych ról w życiu. Konflikty związane z podziałem obowiązków w małżeństwie z pewnością się pojawią, ale jeśli oboje małżonków pozostaje w uległości przed Chrystusem, to konflikty te będą minimalne. Jeśli para na tym gruncie często i gwałtownie się kłóci lub kłótnie te wydają się poróżniać małżonków, to problem ten dotyczy natury duchowej. W takim przypadku, małżonkowie powinni przede wszystkim ponownie powierzyć się w modlitwie i posłuszeństwie Chrystusowi, a dopiero potem sobie wzajemnie w miłości i szacunku. English Powrót na polską stronę główną Jaka jest rola męża i żony w rodzinie? Na początku małżeństwa często mamy pragnienie spędzania we dwoje jak najwięcej czasu. Każdy jednak potrzebuje swojej przestrzeni. Kto wie, może mężczyźni potrzebują jej szczególnie?Żona sportowcaChoć od początku wiedziałam, że mój mąż amatorsko uprawia kolarstwo, trudno mi było pogodzić się z tym, że musi tyle trenować. Że najdłuższe treningi ma w weekendy, czyli wtedy, gdy mamy dużo czasu wolnego. Że potrzebuje więcej snu. Że znika w niedzielę na trzy godziny, a ja wtedy muszę robić obiad i jestem sama w domu. Że wtedy moglibyśmy być razem tu i smutkiem a zazdrościąPo prostu czasem było mi trochę smutno. Tak sobie wmawiałam. Nierzadko zdarzało się, że nie miałam ochoty się z nim ciepło pożegnać przed treningiem i jednym słowem dawałam mu znać o swoim niezadowoleniu. Aż w końcu dostrzegłam, że jestem po prostu zazdrosna. Zazdrosna i zapatrzona w światyJeśli kojarzysz teorię pięciu języków miłości, to moim językiem jest właśnie dobry czas. Czuję się kochana, jeśli spędzam z drugą osobą wartościowy czas. Nie mogłam pojąć, że on tak często woli przez kilka godzin jeździć rowerem niż robić ciekawe rzeczy ze pewnego dnia usłyszałam: „Zrozum, to jest dla mnie ważne – to część mnie”. Dotarło do mnie, że próbuję go ograniczać i nie pozwalam cieszyć się z tego, co sprawia mu taką satysfakcję. To było bolesne uczucie – uświadomić sobie swój mijał, a ja wreszcie próbowałam „zrozumieć”. Patrzyłam na mojego męża, jak wraca zlany potem z treningu, a zamiast myśleć, po co się tak katuje, zaczęłam dostrzegać, że po każdym takim powrocie widzę w nim dużo szczęśliwszego człowieka. Takiego, który ma dla mnie dużo energii i jest uśmiechnięty, spełniony, bo robi to, co wejść w jego świat. Obserwowałam pieczołowicie przygotowywane plany treningowe. Gotowałam makaron na obiad, który miał dodać mu energii w dniu wyścigu. Poznałam znajomych z drużyny i wyjeżdżałam na wspólne kolarskie eventy. Obmywałam rany po upadkach. Pocieszałam po porażkach i cieszyłam się szczerze z każdego bywa złotemPamiętam, jak wyjeżdżaliśmy na wakacje w góry. Gdy dowiedziałam się, że mąż planuje zabrać rower, od razu się zdenerwowałam. Już to widziałam: on radośnie przemierzający górskie drogi na dwóch kółkach, a ja czekająca samotnie na niego wśród owiec na hali. Ale że mam z natury spokojne usposobienie, postanowiłam zagryźć miejscu okazało się, że wszystko zaplanował. Wstawał na trening o piątej rano, żeby nie zabierać nam czasu we dwoje. Wracał, gdy ja dopiero przecierałam oczy. Budził mnie cały szczęśliwy i zachwycony górskimi terenami. Potem ruszaliśmy na wspólne to sprawiło, że zaczęłam go podziwiać. Widziałam, ile wysiłku wkłada w to, żeby osiągnąć dany cel. Że wychodzi na trening, nawet jeśli jedyne o czym marzy to odpoczynek na kanapie. Kiedy zaczęłam odpuszczać i przestałam skupiać się na sobie, dostrzegłam w mężu kogoś zupełnie innego. Wtedy dopiero mogłam go tak naprawdę czyli kiedy powiedzieć dośćSą takie momenty, gdy trzeba pewne rzeczy po prostu odpuścić i zostawić pasję na drugim miejscu. U nas takim wydarzeniem było pojawienie się dziecka – wtedy mąż stał się potrzebny w domu dużo bardziej, więc postanowił zrezygnować ze sportu na rok. Nie była to łatwa decyzja, jednak bywają sytuacje, w których trzeba wszystko przekalkulować i dostrzec, że są rzeczy ważne i mi się, że tak powinno wyglądać „zdrowe” podejście do pasji – kiedy potrafimy powiedzieć stop i być przy tych, których kochamy, niezależnie od naszych osobistych niejedno ma imięKażdy z nas ma coś swojego, co sprawia mu przyjemność i daje poczucie osobistego spełnienia. Choć naszą najważniejszą pasją jest rodzina, cenne bywają także te poboczne zainteresowania. Dzięki nim możemy być tak naprawdę sobą. Warto sobie na nie pozwolić. Warto także pozwolić na nie naszemu mężowi czy żonie – będziemy wtedy w stanie dostrzec w ich oczach błysk szczęścia. Czy nie tego dla nich chcemy?Czytaj także:Czy warto mieć wspólne pasje w małżeństwie?Czytaj także:Jeżeli szukasz męża, to nie szukaj wartościowego człowieka…Czytaj także:Przygotowujecie się do małżeństwa? Porozmawiajcie o wartościach

czy mężowie żałują odejścia od żony